πισω ξανα στην απουσια

και ετσι για να εχω αλλον ενα λογο να σε βριζω εμφανίστηκες ξαφνικά μπροστά μου.

το ενοουσες τελικα και δεν μετανιωνω που σε πιστεψα..
γύρισα να σε κοιταξω και αμεσως ξανακοιταξα αλλου.
σε προσπερασα και συνεχισα να ασχολουμε με ο,τι ακριβως έκανα πριν σε δω σαν να μην εγινε τιποτα.

γυρισες κ εσυ,με κοιταξες, και εστρεψες αλλου το βλέμμα σου
χαμογελασα ειρωνικα και συνεχισα να περπαταω
σε ακουγα απο πισω μου να μιλας και μπορουσα να καταλαβω τη χαρα που ενιωθες που εισουν εκει κ εκλεψες λιγο χρονο για εμας που ειχες "ξεχασει"

δεν θα μπορουσα να αντεξω παραπανω απο 5 λεπτα να σε βλεπω και να μην σου δινω σημασια, ειμαι σιγουρη πως το ηξερες και εσυ
κρατιομασταν λοιπον αγκαλια αμίλητοι και οι δυό
σε κρατουσα σφιχτα και μεσα σε λιγα δευτερόλεπτα αρχισα να βουρκωνω
τραβηχτηκα πισω. ενα δευτερολεπτο παραπάνω και θα βαζα τα κλαμματα.

δεν προλαβα που λες ουτε λιγο να σε ευχαριστηθω
αμεσως εφτασε η στιγμη να φυγω
αν ηταν στο χερι μου, ακομη εκει θα ήμουν όμως.
σε πηρα λοιπον μια ,ελπιζω οχι τελευταια, αγγαλια
μπηκα στο αυτοκινητο και μεσα σε λιγότερο απο είκοσι δευτερόλεπτα ξεσπασα σε κλαμματα

αυτο ηταν βλεπεις και ίσα που πρόλαβα να ακούσω τη φωνη σου που ειχα ξεχασει
και να  θυμηθω γιατι τοσο σε αγαπαω